Biografie

Brabants dialectzanger Nico van de Wetering is op 4 december 1953 geboren in het hart van Brabant, Sint-Oedenrode, oftewel Rooi, zoals ze dat zeggen. Het gezin bestond uit 10 kinderen, 6 jongens en 4 meisjes, . Ad was de oudste, dan Hennie, Jan , Marianne, Wil, Nico, Geert, Ellen, Sylvie en als laatste Martin, waarover voor de grap wel eensgezegd werd dat hij eigenlijk mar- tien zou moeten heten, gezien zijn positie in de rij van 10. Zij allen groeiden op in het centrum van Rooi, alwaar ze woonden op de Markt, met voor hen de kerk, achter hen het klooster met de nonnen. Dat kon bijna niet fout gaan zou je zo zeggen. Vader was leraar( mister van de Wittering, of wat ook vaak gezegd werd, d'n Dikke ), moeder was de drijvende kracht in het gezin. Moeder ( Truus), heette met de meisjesnaam Sijbers, en was de zus van de bekende Brabantse verteller, zanger, en conferencier, Thieu Sijbers, de man die de Brabantse taal tot cultuur verhief. Beide ouders van Nico zijn enkele jaren geleden overleden. Sint-Oedenrode is het dorp waar hij nog steeds woont, samen met zijn vrouw Annette en zijn 3 kinderen: Bertus ( 16 jaar ), Janske ( 15 jaar ) en Anna ( 12 jaar ). Ze wonen in het centrum van Rooi ( Hoefstraat 6). Nico is een gemoedelijke Brabander in hart en nieren, hetgeen duidelijk terug te vinden is in zijn teksten van zijn liedjes, en in heel zijn voorkomen. Zijn motto is: doe maar gewoon. No nonsens, directheid en vooral eerlijkheid zijn z’n handelsmerken, eigenschappen die hij ook hanteerde bij zijn 30-jarige werk als groepsleider in een TBS-kliniek. Of Nico nu met agressieve TBS-gestelden werkte of op het podium staat, steeds is hij zichzelf, en dat is zijn grote kracht……. Tegenwoordig werkt van de Wetering in een inloophuis voor mensen met een psychiatrische achtergrond. Hij is werkzaam bij stichting de Boei( Veldhoven). Nico geniet in Brabant bekendheid als dialectzanger, zijn uit de hand gelopen hobby, waar hij al bijna 20 jaar furore mee maakt. Behalve eigengemaakte liedjes, vertolkt Nico ook liedjes van zijn oom, Thieu Sijbers. Thieu Sijbers overleed in 1998, op 73-jarige leeftijd.

Hij zei steeds over d'n Brabantse taal:

Vur veul mense um ons hinne,

Geldt nog aalt es wez'luk waor,

D'n taol die rechtstreeks kumt van binne,

Brengt oe dichter bij mekaor.

Een tekst waar Nico voor 100 % achter staat, graag draagt hij dat dan ook naar buiten uit.